A que se lle chama “grandes concertos”? O Sónar Galicia, que dura tres días, non é un gran concerto? O MTV Daynon é un gran concerto?
Que faltan? Dous nomes? Si, haberaos.
No Xacobeo 2005, cando se anunciou a programación? Máis tarde.
Imos retrasados? Si, claro, porque empezamos tarde, pero é que isto había que empezar a organizalo catro anos antes. É moi complicado, temos que buscar os patrocinios, facer a programación, temas de restauración, rehabilitación dos camiños, etc.
Non imos máis demorados que hai cinco anos. Daquela presentouse a programación con nomes sen pechar en febreiro, coa vantaxe de que se contaba con moitísimo máis orzamento.
Vai haber un par de nomes importantes.
Que faltan os Rolling Stones de cada Xacobeo? Si, pero haberá algo parecido.
Palabras aparecidas esta semana en el Xornal (07/02/2010), las dejaremos aquí presentes para más adelante hacer balance...! Parece increible pensar que un responsable cultural, se dedique a vivir de la comparación; sinceramente me da igual cuando se presentó la programación del 2005, en este momento el Sr. Roberto Varela está a la cabeza y es quien debe organizar, supervisar, revisar y hacer bien, eventos como el Xacobeo 2010, ¿o me equivoco...? No nos vale que hace 5 años, las cosas se pudieron haber hecho mejor y no se hicieron, corrijamos los errores del pasado y hagámoslo bien de cara el futuro. Si a día 7 de febrero, dice que todavía "tenemos que buscar los patrocinios, hacer la programación..."
¿a que estamos jugando?
¿qué estamos haciendo?
El xacobeo hace algo más de un mes que está en marcha y todavia estamos así; permitanme decirlo de esta manera, pero este señor es un incompetente y un sinvergüenza, que no oculta su ineptitud... al menos no la haga pública, señor Roberto Varela.
Resulta espectacular observar, como el Sr. Ignacio Santos, está pensando en la Xunta de Galicia, el Xacobeo y los patrocinadores...
Carta europea de las lenguas minoritarias
La Carta Europea de las Lenguas Minoritarias o Regionales es un acuerdo ratificado en Estrasburgo el 5 de noviembre de 1992 por los estados miembros del Consejo de Europa para la defensa y promoción de todas las lenguas de Europa que carecen de carácter de oficialidad o que aún siendo oficiales en alguno de los firmantes no lo son en otros o aún siendo oficiales en el firmante está en manifiesta debilidad. Se excluyen expresamente los dialectos de las lenguas oficiales y los idiomas de los inmigrantes. Ésta obliga a los mismos a cumplirla, según sus compromisos.
Se calcula que alrededor de 40 millones de ciudadanos de la Unión utilizan regularmente una lengua regional o minoritaria histórica.[1] Según informes de la Unesco hay más de 30 lenguas europeas amenazadas,[2] por lo que aunque se utiliza el término de lengua minoritaria suele ser un eufemismo de lengua minorizada, que no son sinónimos.[3] Los Estados escogen las lenguas con las que se comprometen y el grado a aplicar con un mínimo de treinta y cinco párrafos o apartados elegidos.
Los Estados miembros del Consejo de Europa, signatorios de la presente Carta,
Considerando que el objetivo del Consejo de Europa es realizar una unión más estrecha entre sus miembros, sobre todo, a fin de salvaguardar y promover los ideales y los principios que constituyen su patrimonio común;
Considerando que la protección de los lenguas regionales o minoritarias históricas de Europa, algunas de las cuales peligran, con en tiempo, de desaparecer, contribuye a mantener y a desarrollar las tradiciones y la riqueza culturales de Europa;
Considerando que el derecho de practicar una lengua regional o minoritaria en la vida privada y pública constituye un derecho imprescriptible, en conformidad a los principios contenidos en el Pacto Internacional relativo a los derechos civiles y políticos de las Naciones Unidas, y en conformidad al espíritu de la Convención de la salvaguarda de los Derechos del Hombre y de las libertades fundamentales del Consejo de Europa;
Teniendo en cuenta el trabajo realizado en el marco de la CSCE, y en particular, el Acta final de Helsinkide 1975 y el documento de la reunión de Copenhague de 1990; Subrayando el valor del intercultural y del plurilingüismo, y considerando que la protección y el estímulode las lenguas regionales o minoritarias no debería hacerse en detrimento de las lenguas oficiales y de lanecesidad de aprenderlas; Conscientes del hecho de que la protección y la promoción de las lenguas regionales o minoritarias en losdiferentes países y regiones de Europa representan una contribución importante a la construcción de unaEuropa basada en los principios de la democracia y de la diversidad cultural, en el marco de la soberaníanacional y la integridad territorial; Teniendo en cuenta las condiciones específicas y las tradiciones históricas propias a cada región de lospaíses de Europa,
(...)
QUEREMOS GALEGO PRESENTA UNHA ILP “ PARA ALICERZAR OS DEREITOS LINGÜÍSTICOS QUE NOS QUERE ARREBATAR O PRESIDENTE DA XUNTA”
Publicado a há 4 horas por Plataforma Cidadá
A ILP desenvolve o contemplado no Estatuto de Autonomía, na Lei de Normalización Lingüística e no Plan Xeral de Normalización, para dar cumprimento ao estabelecido e garantir a igualdade de dereitos lingüísticos
Santiago de Compostela 8 de Xaneiro de 2010.- A plataforma cidadá Queremos Galego presentou unha Iniciativa lexislativa Popular (ILP), coa intención de que se debata e aprobe no Parlamento galego. A inciativa pretende garantir por lei os dereitos lingüísticos dos galegofalantes na súas relacións coas administracións públicas e no ensino, desenvolvendo o estabelecido na Lei de Normalización Lingüística e no Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, ambas aprobadas por unanimidade polo Parlamento Galego. Preténdese deste xeito achegarse á igualdade real de dereitos do galego, como lingua propia de Galiza, o respecto do castelán.
Segundo sinalou o representante da plataforma cidadá Queremos Galego e presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Carlos Callón, a ILP diríxese a todas aquelas persoas que, independentemente da súa opción política ou ideolóxica, queiran que a lingua galega estea en igualdade de condicións coa lingua do Estado, e rematar coa discriminación que sofre a nosa lingua nos ámbitos da administración e do ensino.
Esta ILP preséntase nun momento no que, por primeira vez na historia autonómica, un goberno pretende dar pasos atrás na equiparación de dereitos, mesmo a respecto de gobernos da mesma cor política, quer de Alianza Popular, quer do Partido Popular.
A presentación da ILP irá acompañada dun grande esforzo por parte da plataforma cidadá Queremos Galego para informaren do seu contido e mobilizar a sociedade coa intención de sobardaren amplamente o número mínimo de sinaturas requerido.
Unha vez presentada a proposta de ILP, a Mesa do Parlamento conta cun mes para admitila a trámite. Tras seren admitida a plataforma Queremos Galego conta cun prazo de tres meses nos que deberá recoller como mínimo as 15.000 sinaturas necesarias para o seu debate parlamentar.
Para a plataforma cidadá a recollida de sinaturas demostrará máis unha vez o amplo respaldo e consenso social que ten a lingua galega fronte ao extremismo e autoodio impulsado, lamentabelmente polo Goberno de Nuñez Feixó, que por mandato estatutario debería estar á cabeza das políticas de defensa e promoción da lingua galega.
Proposta de Iniciativa Lexislativa Popular
pola Garantía dos Dereitos Lingüísticos
Proposición de Lei, por iniciativa lexislativa popular, sobre o uso do galego polas Administracións de Galiza e no ámbito do ensino
Exposición de motivos
Transcorrido máis dun cuarto de século desde a aprobación da Lei 3/1983, do 15 de xuño, de normalización lingüística, cómpre desenvolvela de xeito sectorial para dar cumprimento efectivo aos seus preceptos referidos ás Administracións públicas de Galiza na regulación dos seus usos lingüísticos en cuestións fulcrais como o procedemento administrativo, a contratación administrativa ou as axudas públicas.
Por outra parte, a mesma Lei 3/1983, do 15 de xuño, indica que ao remate do ensino obrigatorio se garantirá a igualdade de competencia lingüística nos dous idiomas oficiais. Para conseguir este fin, e entanto o galego non sexa lingua vehicular de todo o ensino na Galiza, faise preciso afondar no desenvolvemento lexislativo dos preceptos da Lei de normalización lingüística relativos ao ámbito educativo, cunha nova regulación legal de ámbito sectorial sobre o uso e aprendizaxe do galego, que facilite o seu emprego de xeito progresivo e xeneralizado en todos os niveis e graos non universitarios.
Preténdese facer efectivos os dereitos lingüísticos do pobo galego, dando cumprimento ao deber de fomento do uso do galego na vida pública para que a nosa lingua propia acceda a ámbitos institucionais e privados dos que tradicionalmente estivo excluída, nun momento en que a grave perda de falantes aconsella a adopción de medidas urxentes con rango de lei formal, sen prexuízo de desenvolvementos futuros máis ambiciosos para a normalización plena da nosa lingua nacional.
As medidas aprobadas recollen igualmente os compromisos internacionais derivados da Carta europea de linguas rexionais e minoritarias de 1992, ratificada polo Estado español en 2001, e o acordo unánime do Parlamento de Galiza polo que se aproba en 2004 o Plan xeral de normalización da lingua galega.
Título I.
Sobre o uso do galego como lingua oficial das Administracións de Galiza
Artigo 1. A lingua das Administracións de Galiza.
1. A Xunta de Galiza e os seus organismos autónomos; as administracións locais; as universidades públicas; as corporacións públicas; as institucións, entidades e empresas públicas, calquera que sexa a súa forma xurídica de personificación; así como os concesionarios dos seus servizos deben utilizar o galego nas súas actuacións internas e na relación entre eles. Tamén o utilizarán nas comunicacións e notificacións dirixidas ás persoas físicas ou xurídicas residentes en Galiza e na atención cotiá, oral e escrita aos cidadáns e cidadás, sen prexuízo do dereito destes á atención na lingua oficial da súa escolla, se o solicitaren.
2. O Goberno Galego, as administración locais e as universidades públicas regularán, mediante disposicións regulamentarias, o uso do galego como lingua oficial nas actividades administrativas de todas as dependencias administrativas, órganos e entes da súa competencia.
Artigo 2. Os procedementos administrativos.
1.Nos procedementos administrativos tramitados pola Xunta de Galiza e os seus organismos autónomos, polas corporacións locais e polas demais Administracións de Galiza debe utilizarse o galego, sen prexuízo do dereito dos cidadáns e cidadás a presentaren documentos, faceren manifestacións e, se o solicitan, recibiren notificacións en castelán.
2. As comunicacións e notificacións dirixidas a persoas físicas galegas residentes fóra do ámbito lingüístico galego e ás organizacións das colectividades galegas de fóra da Comunidade Autónoma Galega faranse en lingua galega, sen prexuízo do dereito dos cidadáns a recibilas en castelán se asi o solicitaren.
Artigo 3. A capacitación lingüística do persoal ao servizo das Administracións de Galiza.
1. O persoal ao servizo das Administracións públicas, as universidades e os organismos, institucións e corporacións públicas de Galiza debe ter un nivel de coñecemento suficiente da lingua galega, tanto na expresión oral como na escrita, para dar cumprimento á normalización do idioma galego e para garantir o dereito dos cidadáns e cidadás ao uso da lingua propia de Galiza nas relacións coa Administración.
2. No acceso ao emprego público na Administracións públicas, as universidades e os organismos, institucións e corporacións públicas de Galiza debe acreditarse o coñecemento da lingua galega, tanto na expresión oral como na escrita, no nivel acaído para o desempeño das funcións propias dos postos de traballo. Para estes efectos, as bases das convocatorias estabelecerán que unha ou máis das probas do proceso selectivo haberán de se realizar exclusivamente en galego, sen prexuízo das probas adicionais que puideran preverse para aqueles postos que requiran un especial coñecemento da lingua galega.
Artigo 4. A contratación administrativa e as axudas públicas.
1. Os contratos administrativos e as axudas públicas deberán producir un aumento efectivo da presenza do galego na entidade receptora. Os baremos aplicábeis á adxudicación recollerán este obxectivo, cuxo cumprimento será avaliado periodicamente.
2. Os pregos de contratación das Administracións de Galiza incluirán previsións para garantir que os documentos administrativos e técnicos que teñan que achegar as empresas concesionarias e contratistas da Administración deban estar, cando menos, en lingua galega.
3. As empresas concesionarias de servizos públicos están suxeitas aos mesmos usos lingüísticos que as Administracións de Galiza nas súas relacións cos cidadáns e cidadás, debendo garantir os dereitos lingüísticos e dispor da documentación contractual, recibos e información aos usuarios cando menos en lingua galega.
Artigo 5. O fomento do uso do galego na Administración de Xustiza e nas notarías.
1. A Xunta de Galiza, en colaboración co Ministerio de Xustiza, elaborará un programa de normalización específico, para o ámbito da Xustiza. Este programa garantirá a formación sobre o réxime xurídico do uso das linguas oficiais e incorporará obxectivos de capacitación lingüística.
2. A Xunta de Galiza garantirá a existencia de versións en galego de todos os programas informáticos de xestión e formularios de uso cotián, asi como a súa presenza en todos os órganos xudiciais de Galiza.
3. Promoverase que en todas as xestorías, escritorios de avogados e procuradorías de Galiza existan indicacións en relación co dereito dos cidadáns e cidadás a que os documentos se redacten en lingua galega sen custos suplementarios nin demoras na atención.
4. A Xunta de Galiza garantirá nas notarías a tramitación e atención en galego nos procedementos da súa competencia.
Título II.
Sobre o uso do galego no ámbito do ensino
Artigo 6. O uso da lingua galega na Administración educativa.
1. A Administración educativa de Galiza, os centros de ensino dependentes dela e o persoal ao seu servizo utilizarán a lingua galega .
2. As actuacións administrativas de réxime interno dos centros docentes, como actas, comunicados e anuncios, redactaranse en galego, agás o referido a comunicacións con outras comunidades autónomas e cos órganos da Administración do Estado, radicados fóra da comunidade autónoma, nas que se utilizará o castelán.
Artigo 7. O horario do ensino en lingua galega.
1. Nas ensinanzas reguladas na Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación, o número de horas dedicadas ao ensino en galego será, como mínimo, o cincuenta por cento do horario lectivo, nos termos establecidos para cada etapa educativa no Plan xeral de normalización da lingua galega aprobado polo Parlamento de Galiza o 21 de setembro de 2004 (BOPG nº 622, do 7 de setembro).
2. Na etapa de educación infantil, o profesorado usará nas aulas a lingua inicial predominante entre o alumnado, terá en conta a lingua do contorno e coidará de que o alumnado adquira, de forma oral e escrita, o coñecemento da outra lingua oficial de Galiza, dentro dos límites propios da correspondente etapa ou ciclo. No caso de contornos castelán falantes, a utilización nesta etapa da lingua galega como lingua de comunicación e ensinanza será, como mínimo, igual á da lingua castelá. Fomentarase a adquisición progresiva da lectura e da escrita en galego, no sentido de que este se convirta no idioma base da aprendizaxe, de xeito que o alumnado obteña unha competencia que lle permita comunicarse normalmente en galego co alumnado e o profesorado.
3. A Administración educativa impulsará e recoñecerá ao profesorado as iniciativas pedagóxicas e proxectos educativos tendentes a estender o número de materias e horario a impartir en galego por riba das fixadas con carácter de mínimo de dereito necesario.
Artigo 8. Os materiais e recursos para o fomento do uso do galego no ensino.
1. Nas áreas, materias ou módulos impartidos en lingua galega, o alumnado utilizará, con carácter xeral, o galego nas manifestacións oral e escrita.
2. Os materiais que se empreguen nas áreas, materias ou módulos aos que se refire o parágrafo anterior estarán escritos en galego e inseridos na realidade de Galiza. Con este fin, a Administración educativa fomentará a elaboración e publicación dos materiais curriculares correspondentes.
3. A consellaría competente en materia de educación impulsará os equipos de dinamización e normalización lingüística en todos os centros educativos, dotándoos de recursos económicos suficientes ao inicio de cada curso escolar, promovendo a coordinación das súas actividades, fornecéndolles apoio técnico e formativo e facilitando aos seus membros a redución de carga lectiva necesaria para a realización das súas funcións.
4. A Xunta de Galiza dispensará a formación inicial e permanente ao conxunto do profesorado, dentro do horario lectivo, a fin de que adquira a competencia necesaria para desenvolver totalmente a docencia en galego.
5. A Administración educativa avaliará periodicamente a competencia lingüística do alumnado e adoptará as medidas precisas para que os programas de estudo garantan un coñecemento igual das linguas oficiais nos diferentes niveis de ensino.
Artigo. 9. O uso do galego no ensino universitario.
A Xunta de Galiza promoverá o uso da lingua galega nas Universidades galegas co obxectivo de que a oferta docente universitaria inclua o galego como lingua vehicular, tanto nas Faculdades como nas Escolas ou calquera outros centros universitarios. Para iso, de común acordo coas tres Universidades galegas, ofertaranse aulas e cursos que funcionen integramente en galego, nomeadamente naquelas especialidades e áreas de coñecemento que teñen a ver directamente coa formación de futuros profesionais do ensino infantil e do ensino primario e secundario.
Disposición Adicional
A Xunta de Galiza adopta e asume como seus os textos da “Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias” (1992), aprobada e ratificada polo Estado español, e mais a “Declaración Universal de Dereitos Lingüísticos” (1996), aprobada polo Congreso dos Deputados e polo Parlamento Galego. A Xunta de Galiza vincúlase ao cumprimento das disposicións que estas Cartas prevén para que os poderes públicos garantan o exercicio dos dereitos lingüísticos que contemplan, dentro do recoñecemento dos principios da pluralidade e de respecto á diversidade e á multiculturalidade que recolle a Unión Europea.
Disposición derrogatoria única
Fican derrogadas cantas disposicións, de igual ou inferior rango, se opoñan ao disposto nesta Lei.
Disposicións derradeiras
Primeira. Habilitación.
Autorízase á Xunta de Galiza a ditar as normas regulamentarias que procedan para o desenvolvemento e execución desta Lei.
Segunda. Entrada en vigor.
A presente Lei entrará en vigor no día seguinte á súa publicación no Diario Oficial de Galicia.
Sienna Miller, mochilera
Sienna Miller se declara cansada de tanto viaje entre Londres y Nueva York y, al parecer, ha decidido embarcarse en un viaje bastante particular para una actriz famosa: colgarse a la espalda una mochila y recorrer el mundo con poco dinero. "Viajaré a algún sitio, con una mochila y quedándome a dormir en albergues juveniles baratos. Es algo muy bueno para hacer en este punto de mi vida", ha declarado convencida la actriz de 28 años. "Llegas a un momento en que vives para trabajar y no al revés. Quiero intentar disfrutar de los beneficios de lo que he trabajado", ha explicado.
A que esperan los "lumbreras estos del xacobeo", para aprovechar las oportunidades que le da el destino. Si logran que esta modelo, se anime a hacer el Camino de Santiago ¿de cuanta publicidad "gratuita" estamos hablando?
En todo caso, aunque habláramos de dinero, ... que bien empleado estaría.
A ver si nos ponemos las pilas, y hacemos alguna cosa bien.
Xacobeo por un Camino raro
Ni Madrid ni San Caetano han estado a la altura de lo que reclaman los compostelanos para engrandecer el año santo
Autor: Xosé M. Cambeiro. Fecha: 31/1/201. Editado: La Voz de Galicia (Ed. Santiago).
El clamor popular avivó el seso de los componentes de la Consellería de Cultura, que se aprestaron a incluir el Camino de Santiago en la promoción oficial del Xacobeo. Desnudo de simbologías de referencia, el año santo empezó a caminar lejos de Pedrafita y de los Pirineos entre codazos de individuos deseosos de que le descifrasen el intríngulis de «Agora é cando, Galicia é onde». Fuera de España pocos deambulan con un mapa o un atlas para localizar la comunidad gallega, si no la confunden con una mujer, y los que realmente tienen idea se van directos al área geográfica de Polonia.
Pues ya está el Camino como apéndice del slogan. El conselleiro de Cultura ha decidido enmendar la omisión. Y ha hecho una corrección esencial, puesto que en plena presidencia española de la Unión Europea, el Camino tiene un significado trascendente, ya que es el único elemento que simboliza la unión de Europa.
El problema es que tampoco se ha apercibido de ello el propio Gobierno central, que estará este año al frente de los destinos de la Unión Europea. Tiene en su propia casa una de las claves emblemáticas de la unidad del continente, y le ha dado la espalda.
Madrid ha delegado su apoyo al Xacobeo en los incentivos fiscales a las comunidades por las que discurre el Camino y cerró el grifo. Sin forzarlo, por si acaso. La Unión Europea, una oportunidad histórica, pasará casi de de puntillas por Galicia y Santiago, cuando el año santo es el principal acontecimiento del 2010. Y ya se ve que está reflejado en los desvelos de la corte. Para mayor lacrimeo, un consejo de ministros de Cultura que estaba previsto en Galicia se va a Barcelona por equilibrio territorial. El incuestionable argumento del 2010 quedó hecho trizas con la broma de mal gusto de la ministra González Sinde, que ha tenido muy en cuenta en su «equilibrada» intervención que de los 470 actos que se celebran con motivo de la presidencia europea, nada menos que cuatro o cinco recaerán en la cuna del Xacobeo, que no de la Expo o de las Olimpiadas.
Además, hay otro detalle que no le pasa desapercibido a la parroquia, y es que las palabras Xacobeo y año santo no salen de ninguna boca gubernamental, salvo la de Sinde. Teniendo a Europa por montera, muchos agradecerían una mención publicitaria, como de pasada, de los fastos jubilares. Este asunto alterna el campo de juego de la polémica jacobea entre Santiago y Madrid, y las bofetadas dialécticas se reparten en el escenario local. La actitud de la Xunta continúa centrando la preocupación de la ciudad y de los colectivos compostelanos, que siguen pregonando que el año santo es compostelano. Sus resplandores emergieron del monte Libredón, que como todo el mundo sabe es una cordillera que se extiende entre A Coruña y Vigo y casi roza Santiago.
El conselleiro de Cultura, dicen que por ignorancia fehaciente, entró como un elefante en una cacharrería de manos del gerente xacobeo Ignacio Santos y logró levantar en armas a toda la «compostelaneidad». El deseo general es que el hacha de guerra se vaya enterrando paulatinamente en las comisiones Xunta-Concello, que ya debieron marcar el Camino desde el principio. Ahora el objetivo es difuminar la polémica, que San Caetano recapacite, que el Xacobeo sea grande, y ese horizonte acaba de aunar sin precedentes las voluntades municipales.
Recordando viejos tiempos, en la carrera por moderar los impulsos de la Xunta y acercar a Raxoi y San Caetano, el portavoz popular se adelantó al alcalde. Como esprintaba Dositeo Rodríguez por los despachos autonómicos para anticiparse a Sánchez Bugallo. En el foro de Fitur, Roberto Varela y Conde Roa charlaron amigablemente sobre el Xacobeo. El conselleiro, parece claro, no ha respetado el principio institucional de la negociación interadministrativa entre responsables ejecutivos.
Se podrá decir y explicar más alto... pero NO mejor.
